شماره ١ :
خطبه پیامبر صلّى اللَّه علیه و آله و سلم در باره
نشانه هاى آستانه قیامت
روزى پیامبر
صلّى اللَّه علیه و آله و سلم خطبه اى ایراد فرمود: در ضمن اظهار
داشت! نیکوترین گفتارها قرآن و بهترین راهنما خداوند است و بدترین چیزها
بدعتى است که در دین پیدا شود و هر بدعتى گمراهى است مردى عرض کرد: قیامت
چه موقع است؟ فرمود: مسئول وسائل در ندانستن زمان وقوع آن یکسانند، اما بدان
که به طور ناگهانى وقوع می یابد پرسید: نشانه هایش را بر ایمان بیان
کن؟ فرمود: قیامت بر پا نمی شود، مگر هنگامى که به علم (دین) عمل نشود و
لغزشها و فتنه ها زیاد گردد و هرج و مرج بر مردم حاکم گردد و نا امنى بر همه
جا سایه خویش را بگستراند و آنچه را که باید، آباد کنند، خراب نمایند
(مانند دین و آخرت) و آنچه را که باید خراب شود، آباد نمایند (مانند
بدعت و علاقه به دنیا) در آن هنگام یک خسوف (و
ماه گرفتگى) در مشرق و یکى در مغرب رخ دهد و خورشید از مغرب طلوع نماید،
و «دابة الارض» ظاهر گردد و دجّال خروج کند و یأجوج و مأجوج در دنیا
پراکنده شوند، و «عیسى بن مریم علیه السّلام» از آسمان فرود آید و نسیمى (از
لا مذهبى) از سوى یمن بوزد، که براى کسى خردلى ایمان باقى نگذارد و
آتشى از سوى «عدن» مشتعل گردد که شهرها را فراگیرد و مردمان شرور و فتنه گر را
بسوزاند باز پرسیدند: چه وقت است؟ فرمود: هنگامى است که
:
قاریان قرآن، به حاکمانتان، رنگ دین بخشند) ولى در
واقع ایمان ندارند) و اغنیا را بزرگ بشمارید و فقرا را کوچک و غنا و فحشاء در
میانتان رواج یابد، و ساختمان هاى آسمان خراش بالا رود و قرآن
را با غنا بخوانید و اهل باطل بر اهل حقّ چیره گردند و
امر به معروف و نهى از منکر کم شود و نمازها تباه و شهوت ها دنبال گردد و
به سوى هوا و هوس بروید و حاکمان جور را مقدم بدارید، و به مردم خیانت کنند
و وزیران فاسق به کار گمارده شوند، و حرص مال
دنیا به قاریان (قرآن) راه یابد و نفاق در
میان علما توسعه پیدا کند، و حق ضعیف از قوى ستانده نشود و قداست
امت و مردم از میان برود و در این وقت است که بلاها بر سر مردم فرود آید. در آن
زمان مساجد را زینت دهند و قرآن ها را با طلا مزیّن سازند و منبرها بالا
بروند و صفوف مردم بسیار گردد و صداى گریه و زارى در مسجدها به
گوش رسد و پیکرها اجتماع کنند، ولى زبانها و روشها مختلف باشد،
و دین لقلقه زبان گردد، و اگر به او مالى بدهى سپاسگزار است و
اگر ندهى، کفران نعمت کند، به کوچک ترحم نمى کنند و بزرگ را احترام نمى نمایند،
و خود را بر دیگران مقدّم مى دارند و حریم ها لگ دمال مى گردد و
در صدور حکم، ستم روا دارند و کارها به دست نااهلان بیفتد، و کودکان (و افراد
بى اصل و نسب) مالک امور گردند و)مقدارى) از کارها به دست زنان بیفتد،
و مردان به طلا و نقره زینت کنند و ابریشم بپوشند و کنیزکان را اسیر و
صله رحم را قطع کنند و راهها را ناامن سازند، و باجگیران
را (بر امور) منصوب نمایند و با مسلمانان مى جنگند و با کفّار سازش میکنند،
در این هنگام است که :
باران بسیار مى بارد اما گیاهان و نباتات کم مى رویند و جاهلان زیاد و دانایان کمند و حاکمان بسیار،اما افراد امین کمند و در این زمان معدنى بزرگ از طلا در نزدیکى رود فرات ظاهر مى گردد، که مردم بسیارى به خاطر آن کشته مى شوند و از هر صد نفر، نود و نه نفر جان مى بازد و یک نفر سالم مى ماند.
در باره نشانه هاى آستانه قیامت
